سخنی نیست

سخني نيست...

«احمد شاملو - ۲۷ آذر ۱۳۳۹»

به ئولين و ثمين باغچه‌بان

چه بگويم؟ سخني نيست.

مي‌وزد از سر ِ اميد، نسيمي،
ليک، تا زمزمه‌ئي ساز کند

در همه خلوت ِ صحرا
	به ره‌اش
		ناروني نيست.

چه بگويم؟ سخني نيست.

□

پُشت ِ درهاي ِ فروبسته
شب از دشنه و دشمن پُر

به کج‌انديشي
	خاموش
		نشسته‌ست.

بام‌ها
	زير ِ فشار ِ شب
		کج،

کوچه
	از آمدورفت ِ شب ِ بدچشم ِ سمج
		خسته‌ست.

□

چه بگويم؟ ــ سخني نيست.

در همه خلوت ِ اين شهر، آوا
جز ز موشي که دَرانَد کفني، نيست.

وندر اين ظلمت‌جا
جز سيانوحه‌ي ِ شومُرده زني، نيست.

ور نسيمي جُنبد

به ره‌اش
	نجوا را
		ناروني نيست.

چه بگويم؟
سخني نيست...

حالی نیست.

...

فالی از حافظ

خیلی خسته بودم. صبح که رفته بودم دفتر روزنامه دیگه خونه نرفتم تا آخر شب. به حافظ(درود پروردگار بر او باد) واقعاً اعتقاد دارم به همین جهت دیشب سراغ دیوانش رفتم و فالی به قرار زیر گرفتم:

دوش با مـــن گفــت پنــهان کاردانــی تیـزهوش        وز شـــما پنــهان نــشــاید کـــرد ســــر مــی فــروش

گفت آسان گیر بر خود کارها کز روی طـبع        سخت می گردد جهان بر مردمان سخت کوش

وانـــگهم در داد جـــامی کـــز فروغـــش بر فلـک        زهره در رقص آمــد و بـــربــــط زنان می گفــت نــوش

با دل خونین لـب خنـــدان بیاور همچـــو جــــام        نی گـــــرت زخــمــی رسد آیی چو چنگ اندر خروش

تا نگـــردی آشنـــا زیـــن پرده رمـزی نشنونـــی        گـــوش نـــامحـــرم نباشـــد جــای پیــغـــام ســـروش

گوش کن پند ای پســر وز بهر دنــیا غم مخــور         گفـــتـــمت چــون در حـدیثی گر توانی داشت هوش

در حریم عشق نتـوان زد دم از گفـــت و شنید        زانـــکه آنــجا جمــــله اعــضا چشــم باید بــود و گوش

بر بساط نکته دانان خود فروشی شرط نیست        یا ســخـــن دانســـته گـــو ای مـــرد عاقــل یا خموش

ساقیا می ده که رندیـهای حافـــظ فـــهم کـــرد        آصـــف صاحــبقـــران جــرم بخـــــش عــیــــب پــــوش

                                                                                                                         روحش شاد

 

ساخت پل؟

شاید برای ساخت هر چه سریعتر پل شهدای محراب انجام دادن چنین کارهایی از جانب شهرداری واجب به نظر برسد. احتمالا  عوامل کمیته امداد هم مسیرشان از آن طرف نیست.